Eux, comme un vil sursaut d`hydre…
Mallarmé, Le Tombeau
d`Edgar Poe
Ο κόσμος τρεκλίζει σε μια
παραφορτωμένη πιατέλα
Κι όποιος δεν μπορεί ν’ αγοράσει
ένα τραπέζι,
πέφτει όπως τα παραγινωμένα
σταφύλια.
Αύριο θα είναι πολύ αργά για να
καταλάβουμε
σε ποιο ορεκτικό μας έφτασε ο
χάρτινος πόλεμος.
Η γλώσσα μας είναι ένα μακρύ,
ατέλειωτο,
άκακο φίδι που τυλίγεται στα
χέρια μας
ψημένο ή άψητο απ’ όλες τις
πλευρές
που τρυπώνει στο ψωμί της
μετάληψης
κι εσύ εκπλήσσεσαι από τον τρόπο
που υπεράνω της πείνας
ο ναυαγισμένος καπετάνιος
συνοδεύει τις εντολές του.