Ξυπνούσες αργά το μεσημέρι
Σχεδόν απόγευμα
Τρέχαν οι μπογιές απ’ τα μάτια σου
Νερό
Το λιγοστό κραγιόν
Ροζ
Ξεπλυμένο κόκκινο της νύχτας
Φωνή βραχνή
Καφές σκέτος
Νες καφέ ανακατεμένο με το κουτάλι
Το ‘πινα στη διαδρομή
Κουζίνα κρεβατοκάμαρα
Επέστρεφα
Μια κουταλιά στο στόμα μου
Πάλι
Κουζίνα κρεβατοκάμαρα
Θερμοσίφωνο
Μπάνιο
Ετοίμαζες τα ρούχα σου
Μαύρα διάφανα κοντά
Γοβάκια τακούνια ψηλά
Τα μαλλιά σου
Σκούρα
Σγουρά
Ωφέλειες γυρισμένες με βούρτσα
Εκείνο το χτενάκι αριστερά
Μαύρο μολύβι στα μάτια
Πράσινη σκιά
Κόκκινο κραγιόν ανεξίτηλο
Όσο περνούσε η ώρα βάθαινε το χρώμα του
Λίγο πριν φύγεις
Στο τραπέζι της κουζίνας
Δεύτερο χέρι κόκκινο μανό στα νύχια
Έβαφε το πινέλο κόκκινο γυαλιστερό
Μακριά νύχια
Άνοιγε η πόρτα
Έκλεινε η πόρτα
Ο ήχος από τα τακούνια σου
Στην άσφαλτο
Αυτός ο ήχος
Μέχρι σήμερα.
Πρώτη δημοσίευση http://staxtes.com/2003/?p=7695