ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΑΠ’ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ

επιμένω να εκθέτω το πρόσωπο
σέρνοντας
στο χέρι λουκέτο
στο πόδι μεγαλοψυχία
-όχι δική μου βέβαια-
άκοπα τα μέρη τα δικά μου

στην προκατάληψη του κενού
χαμογελάω δίχως κάματο
χυδαία επανεμφανίζομαι
-ακαριαία-

καμώνομαι

λέω
στο χρόνο σώζονται τα προσχήματα
εξαπατώντας το Εγώ του καθήκοντος
-ψεύδος που οφείλεται - λέω

λέω
η κόλαση είναι απλώς μια εικόνα
ιδωμένη ανάποδα
η ζωή
πόζα τραγική

λέω
μολύνθηκες ψοφίμι

λέω
οι απόντες
δεν έχουν δικαίωμα

στα έσοδα παραστάσεως

Πρώτη δημοσίευση: http://www.bibliotheque.gr/article/67654