ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ

η τσέπη μου κήπος χωμάτινος
τον ποτίζω με αίμα ντυμένη τρελή
γεννημένη χειμώνα
δεν προσμένω ν' ανθίσει τίποτα
μαύρισε η αρρώστια στα μαλλιά μου
και το μαρτύριο ολάνοιχτο

τι περιμένεις πως θα βρεις

παιδικά θραύσματα
να τα λευκαίνουν τα σκουλήκια


Πρώτη δημοσίευση: http://www.poiein.gr/archives/37738/index.html