ενέχυρο η φωνή στο πάτωμα
η πραγματικότητα τρίζει τη νύχτα
γελάς;
στο σπίτι εσύ το σκαλί
γειτόνισσα τα ξημερώματα
γελάς;
τα δάχτυλα στις ώρες και την
εγκατάλειψη
δε φοριέται το μαρτύριο
γελάς;
το μαρτύριο στη γλώσσα δεν ακούγεται
απ’ τις χούφτες
γελάς;
επάνω στο πλακάκι ξυλιάζει το αίμα
το
ακάθαρτο
χωρίς ουρές και δόντια
γελάς; μη γελάς
θα τυλιχτείς στα γόνατα
Πρώτη δημοσίευση: http://www.thraca.gr/2017/08/blog-post_21.html